کتاب هنرمندی از جهان شناور

اثر کازوئو ایشی گورو از انتشارات افراز - مترجم: یاسین محمدی-دهه 1980 میلادی

Kazuo Ishiguro در هنرمند جهان شناور خوانندگان زبان انگلیسی را یک نگاه معتبر به ژاپن پس از جنگ، "دنیای شناور" تغییر رفتارهای فرهنگی، تغییر الگوهای اجتماعی و مشکلات مضر ارائه می دهد. Ishiguro، که در ناگاساکی در سال 1954 متولد شد اما در سال 1960 به انگلستان نقل مکان کرد، داستان ماسوجی اونو، هنرمند بوهمام و حامی زندگی شبانه را که در طول جنگ تبلیغاتی برای امپریالیسم ژاپن تبدیل شد، می نویسد. اما جنگ تمام شده است. ژاپن از دست داده، همسر و فرزند انوس کشته شده اند و بسیاری از جوانان امپریالیست ها را به خاطر هدایت کشور به فاجعه سرزنش می کنند. چه چیزی برای Ono چیده؟ درمان Ishiguros از این داستان جایزه Whitbread 1986 را به دست آورد.


خرید کتاب هنرمندی از جهان شناور
جستجوی کتاب هنرمندی از جهان شناور در گودریدز

معرفی کتاب هنرمندی از جهان شناور از نگاه کاربران
آیا شما تا به حال تعجب آنچه که آن را در ژاپن بود پس از شکست آن در WW II بود؟ بنابراین ما در ژاپن در سال 1947 هستیم. شخصیت اصلی ما، یک مرد مسن و یک هنرمند، همسرش را در یک بمب جبری که بسیاری از خانه اش را نابود کرد، از دست داد و او تنها پسر خود را در جنگ از دست داد. اما او هنوز دو دختر دارد. یکی ازدواج با یک پسر و یک تلاش برای ازدواج، اما او برای آن زمان و فرهنگ کمی قدیمی است. البته، او در اواسط 20 سالگی بود. ژاپن توسط ایالات متحده اشغال شد، و ما سیستم های خود را بر آنها گذاشتیم؛ همه چیز از سیاست ما به بیس بال. بعضی از ژاپنی ها از صمیم قلب ارزش های آمریکایی را پذیرفته اند. نوه او، تحت تأثیر Lone Ranger و Popeye، این را نشان می دهد، و همچنین (در نهایت) دو فرزندش، هر دو کار 80 ساعته کار هفته نوع شرکت های بزرگ. دیگران کشور را که توسط بازرگانان حریص و ناقل سیاسی آنها اداره می شوند، متقاعد می کنند راه های قدیمی و حتی امپراتور را بازگرداند. فقر در حال رشد شهری در ژاپن نه فقط از ویرانی است، بلکه از موج و یا مهاجران از مناطق روستایی سیل شهرها وجود دارد. برخورد این فرهنگ ها با این گذر نشان داده شده است: \"[هتل] در میان دلپذیر ترین هتل های غرب در شهر بوده است؛ با این حال، این روزها، مدیریت به منظور تزئین اتاق ها به شیوه ای تا حدودی غم انگیز گرفته شده بود - بدون شک، به اعتقاد مشتریان آمریکایی که با آنها محبوب است به عنوان \"ژاپنی\" جذاب است. شخصیت اصلی یک معلم بود و یک هنرمند که به منظور رسم کردن پوسترهای طرفدار جنگ به راه انداخته بود - چه کسانی علیه او هستند؟ هنگامی که او از خودکشی آیینی یک موسیقیدان که راهپیمایی طرفدار جنگ را آغاز کرده است، می آموزد، او واقعا شروع به فکر کردن به زندگی اش می کند. رهبران نظامی و سیاسی خود شجاع و احمق بودند؟ آیا رهبرانشان مردم را گمراه کردند یا برای شکوه خود مبارزه کردند؟ او مجبور است با نقش خود در جنگ مقابله کند. در فرهنگ ژاپنی در آن زمان، خانواده های شرکای احتمالی ازدواج، خانواده های دیگر را بررسی می کنند. سال گذشته، مشارکت دختر جوان ترك شده بود. هیچ کس نمی داند چرا اما مرد سالخورده می شود و شروع به رفتن به دوستان قدیمی که او می داند با تحقیقات آینده تماس گرفته خواهد شد. ما شروع می کنیم ببینیم که زندگی قدیمی اش چطور بود رقابت هنری گذشته، پیروزی ها و شکست های او. موضوع مربی معلم (حسنی) با شاگردانش و شکستن اجتناب ناپذیر است که ممکن است یا نباشد. بسیاری از این مسائل به دلیل مکان های گذشته و مردم به بحث پیرامون است. هنرمند بازنشسته هر دو از آن استفاده می کنند --- او با شرمندگی سخن می گوید، اما مخفیانه فکر می کند که بسیاری از خود را دارد و توانایی خواندن دیگران را دارد ستایش برای او اما، او نیز ظاهرا خاطرات نادرست دارد، جایی که بازنویسی او از وقایع متفاوت با دخترانش متفاوت است. آیا او مبتلا به آلزایمر است؟ مطمئنا آنها مستقیما با او مخالف نیستند، اما این به همین ترتیب است: «پدر ارادتمند با احترام کامل در بسیاری از این موارد می گوید ما فکر می کنیم شما پر از ترس است» (این اتفاق می افتد به من: بسیاری از ژاپنی ها جذاب وسوسه انگیز به آن سبز گیلدز هستند؛ حتی بسیاری از آنها هر ساله به محل توریست در جزیره پرنس ادوارد کانادا می آیند تا ازدواج کنند. بخشی از این امر به دلیل قصابی انسانی آن در چنین فرهنگ محدودیت؟ http://www.huffingtonpost.com/terry-d...) دنیای شناور از عنوان \"دلخوشی مناطق\"؛ یک مرکز شهر اصلی و چندین محله کوچکتر که از طریق شهر پراکنده شده است. â € œâ € | شما می توانید مست افتادن با غرور و کرامت. â € لذت، گیشا، قمار، نوشیدن، تئاتر؛ البته فقط برای مردان. â € œThe بهترین چیز ها با هم یک شب و ناپدید می شوند در صبح. 'آموزش و پرورش هنری خود را در مدرسه بود که این جهان را نقاشی â € \"یادآور تولوز-Lautrec. ما همچنین شانس و به پایان می رسد در مورد هنر ژاپن؛ به عنوان مثال، دستگاه سنتی بیان احساسات از طریق پارچه های یک زن پوشیدن و نه از طریق نگاه در چهره اش. Kazuo Ishiguro، نویسنده، در ناگاساکی در سال 1954 متولد شد، اما زمانی که او پنج ساله بود، پدرش به انگلستان نقل مکان کرد، جایی که او تحصیل کرد، بنابراین او به عنوان نویسنده انگلیسی شناخته می شود. جهان شناور رمان دوم خود بود، اما شاید Ishiguro شاید بیشتر به خاطر \"باقی مانده های روز\" شناخته شود، که جایزه بوکر 1989 را به دست آورد. . من شدیدا این کتاب را توصیه می کنم عکس سربازان ژاپنی در حال مشاهده تخریب دو ماه پس از بمب در ناگازاکی افتاد. (از history.com)

مشاهده لینک اصلی
خواندن دوم حقیقت این رمان روایتگرانی است که برای اقدامات میهن پرستانه خود در طول جنگ با ایالات متحده آمریکا را در حومه توکیو در طول اشغال آمریکا اشغال کرده اند، راوی، ماسوجی اونو، اکنون توسط کسانی که او را به خاطر قهرمانان فاجعه آمیز ژاپن در جنگ متهم می کنند احاطه شده است و کسانی که دوستشان دارند نسل انوشیایی که مردان جنگسالار برای جنگ داشتند. و در مورد همدستی او نمیتوان سوال کرد. در جوانی او به عنوان هنرمند دمیونده یاworldworld آموزش دیده بود، اما در طول جنگ به تبلیغات گرافیکی تبدیل شد. کار او مسئول ایجاد انگیزه هزاران نفر از مردان جوان ژاپنی بود تا جان خود را از بین ببرند. با این وجود مالتی تاچ: اونو در نهایت چیزی جز وطن پرست نبود. من موافقم که ناسیونالیسم غم انگیز است و او در سمت اشتباه تاریخ بود. اما واقعا این اتفاق ناخوشایند یونس بود، همانطور که ژاپن بود، تا به طرز فاجعه بار رهبری شود. این به من شگفت انگیز است که کسانی که در اطراف او را می بندند و او را محکوم می کنند. حتی از دختر ارشدش پیشنهاد می کند که او چیز شایسته ای را انجام دهد و خود را به خاطر سپردن (به معنای واقعی کلمه،stomach cutting @) به عنوان وسیله ای برای تمیز کردن نام خانوادگی و پاک کردن راه برای مذاکرات ازدواج دختران جوان تر وجود دارد. خواندن کتاب به من یادآوری شد که چگونه سربازان ایالات متحده پس از بازگشت از ویتنام درمان شدند. اونو یک رزمنده بود، بدون شک. اما واقعا آن کسانی که در اطراف او بودند، او را از زمان شکست شکست داد، نه خود او. همچنین Ishiguros خوانده شده باقی مانده از روز، یک نمایش پر از تپه ها و زمانی که ما یتیم شدیم. من معتقد هستم که مدل Ishigurus ممکن است Yasunari Kawabata، Nobelist ژاپنی باشد. هنرمند جهان شناور به برخی از راه های Kawabatas Capital Capital یاد می کند.

مشاهده لینک اصلی
اگر شما در حال حاضر بخوانید «باقی مانده از روز»، شانس لذت بردن از یک هنرمند جهان شناور است که تا حد زیادی کاهش می یابد. و این تراژدی محض این کتاب است. استیونس را با ماسوجی اونو جایگزین کنید. جایگزین یک انگلیس غم انگیز با ژاپن جنگ زده، مالی ناپایدار و قرار دادن حساس Ishiguros برای تمثیل. و TADA شما یک هنرمند از جهان شناور داشته اید. این کتاب بالقوه بود که یک تفسیر بسیار هیجان انگیز در مورد یک کشور بازسازی خود را از باقی مانده های خود را (بمب اتم) و منعکس کننده ایدئولوژی های ناقص از گذشته بدنام خود را. اما در عوض آن احساس یک ترکیب کنجکاو از باقی مانده از روز و یک نمایش منظره از تپه ها با بداهه نوازی اندک انداختن است. اگر در TRotD، استیونز اعتراف زندگی زندگی اختصاص داده شده برای خدمت به نازی ها، همدردانه، پروردگار نفرت از یهودیان با وفاداری بی قید و شرط، در AAotFW سان اونو احساسات گناه عمیقی را برای ایجاد نقاشی هایی که از جنگ و جینگینگ امپراتوری حمایت می کنند تجسم می کند. ما متوجه می شویم که انو مکررا تلاش می کند که خود را متقاعد کند که آرمان هایش گناه نباشد و او فقط احساسات وطن پرستی خود را (به وضوح غلط) الهام بخش او در آن زمان انجام می دهد. اما در پایان پایان روایت، اشتباهات او و حتی به پایان رساندن ارائه عفونت ناخواسته به دختران خود را پدر در مورد او (جلسه مصاحبه ازدواج در ژاپن). ترجمه: - Ishiguro تقریبا باعث می شود ژاپن زانو زده و برای همه جنایات خود را به جهان عذر خواهی علیه بشریت زندگی شب یخی ناحیه لذت بخش که آنو سان به عنوان یک تم برای نقاشی هایش استفاده می کند، در واقع نماد یک ژاپنی شناور و ناخوشایند است که در حال تبدیل شدن به یک برگ جدید است. من دقیقا نمیتوانم انگشت خود را بر روی چیزهایی که من در مورد این کتاب به خصوص جذاب نیست. شاید این موضوع از لحاظ حقوقی صدای روایت انو است که در بعضی مواقع خواننده را آزار می دهد. شاید آن فقدان سایه ای از غم و اندوه یا غم و ناراحتی باشد که فضای TRotD و A Pale View of Hills را پر کرد. شاید آن شباهت های چشمگیر با TRotD باشد. یا شاید نویسندۀ Booker-nominated Tan Twan Eng در مصاحبه ای که او این کتاب را حداقل یک بار در سال هر سال بخواند، باعث شده که من انتظارات واقعا عالی داشته باشم. من تصور می کردم کتاب باید اثر فوق العاده قدرتمندی برای آن ایجاد کند به Engs مورد علاقه همه زمان. اما من به عنوان یک ملت مالزی حدس می زنم، او باید احساسات قوی در ارتباط با هر کتابی داشته باشد که تا حدودی در مورد گذشته ی شرم آور ژاپنی ها به عنوان استاد مستعمره اکثر شرق / جنوب شرق آسیا مواجه می شود. بنابراین توصیه من برای بی قید و شرط : - خواندن Ishiguros به ترتیب کار می کند یا حداقل این را قبل از خواندن روزهای دیگر بخوانید.

مشاهده لینک اصلی
یک هنرمند از جهان شناور خواندن دلپذیر است. اگرچه Ishiguro در طول این دوره زندگی نکرده و در انگلستان زندگی می کند، او ریتم های نازک زندگی در ژاپن پس از جنگ را با زحمت فرا می خواند. شخصیت او به خواننده در شخص دوم در کل کتاب، به ما در مورد کار خود به عنوان یک هنرمند تبلیغاتی امپریال ژاپن قبل از جنگ و بازنشستگی او صحبت می کند. شباهت مشخصی بین اوجی و شخصیت اصلی باقی مانده های روز وجود دارد که هر کدام از آنها به شیوه ای اخلاقی مبهم عمل کرده و بر اساس باور و اعمال خود به طور غیر مستقیم منجر به جنایت جنگ جهانی دوم در دو تئاتر مختلف اروپا و آسیا شده است. Ishiguro به دوره Edo توکیو اشاره می کند (هرچند شهر هرگز به طور مستقیم به آن اشاره نشده است) و تخریب منطقه لذت در زوایای گرد و دلنشینی همانند هنر Ukiyo-E. در واقع، شخصیت اصلی، به عنوان یک نقاش سنتی آموزش دیده بود، قبل از اینکه توسط رویاهای @ modern @ ژاپن گمراه شود، او را به نقاشی سیاسی هدایت کرد. این تاثیر منفی بر زندگی او داشت - به ویژه روابط او پس از جنگ. تصویری که در صفحه 77 نقاش نشان می دهد، کورودا قدیمی خود را در ویرانه های شهر پس از جنگ و اینکه چگونه کامیون بین آنها، پر از کارگران ساختمان @، نماد این فاصله وسیع است که موضع سیاسی آن قرار گرفته است بین او و استاد سابق و دانشجویان او. این یک کتاب جالب و خوب است و اگر شما علاقه مند به این دوره باشید، کاستی Scribbler توسط Siedensticker را بررسی کنید که در مورد یک نویسنده واقعی ژاپنی است که شبیه به Mori-san در کتاب بود.

مشاهده لینک اصلی
من فکر کردم Kazuo Ishiguro یکی از نویسندگان نیست که خود را بازنویسی کنند. این کتاب من را اشتباه ثابت کرد. او مانند بسیاری از نویسندگان دیگر است که حداقل دو رمان با طرح، تم ها و حتی شخصیت های مشابه را می نویسند. آنها فقط برخی از جنبه های رمان مانند تنظیمات، اوج و یا شاید نام محل و مردم را تغییر دهید. من ناامید شدم اما ناامیدی برای من این 1 ستاره را نداشتم زیرا کتاب هنوز هم تمام علائم تجاری Ishiguros است که باعث افتخار من به کتابهایش شد: نوشتن ظریف، ظریف و پیچیده. هنوز هم ارزش پول و زمان مخصوصا برای طرفداران محکومیت شماست. ببینید، من سه تا از آثار Ishiguros قبل از این را خوانده ام. همه آنها من واقعا دوست داشتم (4 ستاره): باقی مانده از روز (1989)، هرگز اجازه من برو (2005) و Nocturnes: پنج داستان موسیقی و Nightfall (2009). هر یک از آنها کاملا متفاوت از یکدیگر هستند. بنابراین، فکر کردم او دوباره نوشتن نمی کند. من می دانم که این کتاب، هنرمند جهان شناور برای اولین بار 3 سال قبل از روزهای بعد منتشر شد اما بعدا آن را بخوانم. اگر اولین بار من را بخوانم، من این را دوست داشتم و از دست نخورده ها متنفرم. به نظر من، شباهت ها واضح است اما تفاوت های جزئی نیز وجود دارد. با این حال، طرح در مقایسه با اجازه به من بگویید، هرگز اجازه دهید من بروید، هنوز هم خیلی نزدیک به یکدیگر هستند. در این کتاب، ماسوجی اونو یک نقاش قدیمی است و هنرمند محترم در ژاپن بوده است. او به سختی کار خود را انجام داد و شهرت و افتخار از آن کسب کرد. با این حال، در طول جنگ، او به یک نیروی پلیس تبدیل شد، چیزی که واقعا شریف نبود. اکنون که او پیر است، او می خواهد همه چیز را که او ترک خواهد کرد به منظور نظم از جمله ازدواج دخترش Noriko. در ژاپن سنتی، والدین به دنبال شوهران بالقوه برای دخترشان هستند. این فرآیند در بعضی مراحل تعریف شده شامل برخی از بررسی های پس زمینه بر خانواده زن انجام می شود. در موارد دیگر، پیرمرد آقای استیونز است که یک استاد بزرگ است. او به سختی به عنوان یک آشپزخانه کار می کند، زیرا او معتقد است که معادل عهده دار بودن انسان است. @ اما رئیس سابقش در طول جنگ به عنوان یک خبرنگار نازی ها مشغول به کار بود و بر رشد قدیم Darlington Hall در جای دیگر معتبر خود تاثیر گذاشت. استیونس دارای همکار، خانم کنتون، با او تقریبا رابطه داشته است. در سال های گرگ و میش آنها هر دو از @ what-ifs @ می پرسند، یعنی اگر آقای استیونز خانم کنتون را تحسین کرد، اگر خانم کنتون بله گفت، اگر ازدواج کرد، و غیره، هر دو شخصیت اصلی در دوران بازنشستگی مرد هستند . هر دو در صنایع دستی خود به سختی کار کرده اند. هر دوی آنها به خاطر انجام کار خود، از برخی ناراحت هستند. اشتباهات خودشان. هر دو در حال تلاش برای تصحیح اشتباهات قبل از مرگ هستند. با این حال، من به شما نخواهم گفت که اگر آنها موفق شوند، بیش از حد یک اسپویلر خواهد بود. تنها تفاوت ها: یکی در ژاپن و دیگری در بریتانیا قرار دارد. با این حال، هر دو آنها بعد از جنگ جهانی دوم هستند. اشتباه Onos او عمدتا خود را انجام می دهد در حالی که آقای استیونز عمدتا خود را از بین بردن است. او Kenton دادگاه حتی اگر او چیزی برای او احساس می کند. همچنین، Ishiguro خیلی درخشان بود که صدای Ono و آقای استیونس کاملا متفاوت از یکدیگر هستند. هر دو رمان از روایت اول شخص استفاده می کنند و هر دو روایتگر غیر قابل اعتماد هستند و خواننده باید تقریبا کل کتاب را به طور کامل به تصویر بکشد. با این حال، هر راوی دارای متمایز @ voices @ است که واقعا قابل تحسین است زیرا Ishiguro ژاپن را ترک کرد زمانی که او 5 ساله بود اما او هنوز هم قادر به وضوح گرفتن مناظر ژاپنی، فرهنگ، سنت و شیوه صحبت کردن بود. نمونه هایی از این ها زمانی است که افراد جوان به پیرمرد Ono با سنسی و دخترش اشاره می کنند که او را به عنوان شخص ثالث توصیف می کند. آیا پدرم می تواند به اندازه کافی در مورد ... @ به جای آن که ما امروزه می گوییمشما می توانید در نظر بگیرید .. . @ این باعث شد که من بخاطر خواندن یک کتاب اسحاقور دیگر بخوابم. من ترسیدم که کتاب بعدی را دوست ندارم و مجبورم از Ishiguro را از لیست نویسندگان مورد علاقه خود حذف کنم. من هنوز هم به او احترام می گذارم، اما اوه بله، متاسفانه، این کتاب در ذهن من پدال را فرسوده می کند. من می خواهم توجه دوستانم را که در مورد Ishiguro شگفت زده می شوند، چون آنها @ Remains @ را خوانده اند و @ Never Let Me Go @ و غیره آنها فکر می کنند که Ishiguro خود را دوباره نوشتن نمی کند. او ... را انجام می دهد. به نظر من، حداقل.

مشاهده لینک اصلی
کتاب های مرتبط با - کتاب هنرمندی از جهان شناور


 کتاب تانگوی شیطان
 کتاب ماجراهای تن تن (24)
 کتاب هدایایی از آیکیس
 کتاب زنان برابر چشم انداز رودخانه
 کتاب ساخت جامعه
 کتاب ستاره خواران