کتاب سه گانه ی نیویورک

اثر پل استر از انتشارات افق - مترجم: شهرزاد لولاچی-دهه 1980 میلادی

کارنامه ی امثال Paul Austers، Trilogy نیویورک ، شامل سه رمان متصل است: City Glass، Ghosts ، و اتاق قفل شده ؛ داستان های فراموش نشدنی و اسرار آمیز که در سرعت نفس گیر هیجان انگیز حرکت می کنند.


خرید کتاب سه گانه ی نیویورک
جستجوی کتاب سه گانه ی نیویورک در گودریدز

معرفی کتاب سه گانه ی نیویورک از نگاه کاربران
اول، یک نکته کوتاه. من نمی توانم کمک کنم اما متوجه می شویم که اغلب کلمه @ pretentious @ در بررسی های این کتاب پرتاب شده است. چه کلمه ای مزاحم: ظالمانه. آن را بسیار شبیه به کلمه @ خسته کننده، @ که در آن آنها هر دو به نظر می رسد که کاربر را به فریب دادن به فکر که آنها به معنای چیزی هدف، زمانی که در واقع آنها بسیار ذهنی. هیچ چیز ذاتا خسته کننده نیست، همانطور که هیچ چیز ذاتا ظالمانه نیست. برعکس، این کلمات بیشتر در مورد سخنران صحبت می کنند نسبت به چیزهایی که آنها ظاهرا توصیف می کنند. چه معنی آن این است که وقتی کسی کتاب @ pretentious @ را فراخوانی می کند؟ اجازه می دهد آن را تجزیه و تحلیل کنید. آنچه که واقعا به نظر می رسد میگویند، این است:I هیچوقت به این معنی که در این کتاب پیدا کنید، بنابراین هر کسی که ادعا می کند به معنای در بر داشت این است که حقیقت را نمی گوید @ و این جوش پایین به قیاس های زیر است:.I خواننده هوشمند هستم. بنابراین هر کسی که همچنین یک خواننده هوشمند است، نظر من را در مورد این کتاب به اشتراک میگذارد؛ بنابراین کسی که عقیده خود را به اشتراک نمی گذارد، یک خواننده هوشمند نیست. یک نتیجه معتبر، بدون شک، اما به سختی صدا. این به این دلیل است که کل استدلال بر یک واقعیت اجتناب ناپذیر است: که با استفاده از کلمه @ pretentious، @ یک به طور ضمنی فرض می کند که خودشان هوشمند هستند. و همه می دانند که فقط افراد گنگ فکر می کنند که شما هوشمند هستند. بنابراین از پل آستر متنفرید که همه می خواهید. بگو که تو قطعه های خود را قابل پیش بینی بودی می گویند که شخصیت های او را نابسامان یافتی بگو هرچه فک می خواهی اما نمیخواهید نوشتۀ او یا طرفدارانش را متقاعد کنید @ به دلیل اینکه فقط تنبل است. و فراتر از آن، آن را تنها باعث می شود شما به صدا در pretentious.City شیشه: ***** صحبت از اتفاقات: من این سیاست شل که هر زمان که من خواندن یک کتاب از داستان، من هم چیزی غیر داستانی به عنوان خوانده شده. و در این مورد خاص،City of Glass @ توسط David Hofstadterâ € ™ s Gödel، Escher، Bach مطابقت داشت. اکنون هدف من ایجاد یک نوع همگامی بین هر دو کتاب که من در حال حرکت در هر زمان خاصی در این مورد، انتخاب غیر داستانی من صرفا بر این واقعیت بود که کتاب فورا در دسترس بود. و با این حال، من از چندین شباهت بین این دو بوجود آمدم. اول، هر دو کتاب به صراحت ذکر برج بابل (در واقع، اگر شما یک کپی از نسخه پنگوئن لوکس کلاسیک از سه گانه، هر دو آنها حتی نمایش تفاسیر هنری از آن). هر دو کتاب نیز بطور گسترده مورد languageâ € \"به طور خاص، ارتباط آن با واقعیت @ تمرکز می کنند. @ اما شاید مهمتر از همه، هر دو کشف مفهوم سیستم (ریاضی، هنری و غیره)، و همچنین آنچه به این معنی به کار در خارج از گفت system.For هوفستادر، این به معنای توانایی تفسیر یک سیستم در راه است که نیازی به صراحت در آن سیستم است، که یک ابزار حیاتی برای هر ریاضیدان (یا به طور خاص، هر متا ریاضیدان) موجود است. و همچنین یک ابزار حیاتی برای نویسنده پل اویس است. درCity of Glass @ او یک حلقهstrange ایجاد می کند @ (اصطلاح Hofstadters) بین جهان گرفته شده توسط روایت و یکی که توسط خواننده ساکن شده است، بدون خط روشن بین آنها: مرز بین واقعی و آنچه که داستان با استادانه تار و پریده است. این رمان را تقریبا شروع کنید، شما تقریبا شروع به متقاعد کردن این می کنید که شخصیت شماست، که اوست احتمالا دنیای ما را به عنوان یکسان (یا حداقل ایزومورفیک) به یک ساکن کوین، Stillman، et. آل و اگر آن را به اندازه کافی خنک: در پایان رمان، Auster دوباره جدول تبدیل می شود، و شما احساس مانند هر نماد داستان باید دوباره تفسیر، مانند کل قطعه تحت یک تغییر معنایی است. برین، عمیق، سرگرم کننده و به شدت توصیه می شود. دخترها: ***** بازبینی این داستان ها بدون خراب کردن آنها نوعی تلاش برای خنثی کردن یک بمب است: یکی با بسیاری از سیم های رنگارنگ و به طور بالقوه غیر ضروری. بنابراین به منظور به حداقل رساندن خطر، من دارم به از صحبت کردن در مورد هر یک از ویژگی های خودداری @ ارواح، @ و در عوض بر برداشت کلی تر من از novel.Here تمرکز ما: من فکر می کنم ممکن است آن را حتی بهتر ازCity از شیشه. @ نه صبر کنید، که نمی تواند درست باشد از آنجا کهCity از شیشه @ بسیار شگفت انگیز لعنتی بود. واقعا، من نمی دانم من هر دو با هم ازدواج کردم در حقیقت، حقیقتش این است که از چندین صفحۀ باز، ترس وجود دارد که دومین قسط سهگانه اترست ها شاید کمی کمرنگ باشد، با نام های رنگی و همه (Blue، دانش آموزان براون، استخدام شده است سفید برای جاسوسی در سیاه ... @). اما پس از آن باید آگاه بود که پولس آستر به دلایلی همه چیز را انجام می دهد. یا شاید به طور خاص، وقتی که او بدون هیچ دلیلی کاری انجام می دهد، همیشه برای یک دلیل خوب است. هرگز، آنچه که من برای آن هیجان زده است، پیدا کردن این است که آیا یا نه Locked Room @ روند را حفظ می کند ... اتاق قفل: * **** (؟؟؟) من دقیقا کجا را فراموش کرده ام، اما من در یکی از نامه های خود که افلاطون می نویسد، @ بهترین ایده هایی را که نمی توانید بنویسید @ (یا چیزی برای آن اثر)، باور دارم. به اعتقاد من، او به این معنی است که حقیقت تمایل دارد از اجتناب از رسم سازی کامل زبانشناختی جلوگیری کند که همیشه @ ضبط شده است. @ این مفهوم یا مشابه در ...

مشاهده لینک اصلی
من با بسیاری از بررسی های بسیاری که با @ شروع می شوند روبرو می شوند نمی دانند که چگونه این بررسی را شروع کنند. با این ادعا، متقاضی ابراز تردید می کند، اما بیان این شک و تردید، راه حل فوری برای متخصصان بررسی است، و هر دو شک و تردید را مطرح می کند. من فکر می کردم که این بررسی را با همان روش شروع کنم، با توجه به این که این کتاب شما را در مورد همه چیز شگفت زده می کند، اما فکر کردن در مورد آن به عنوان یک گزینه باعث می شود که آن را نیز نادرست بدانم، زیرا می دانم که با این بررسی آغاز شود. خوشبختانه راه را در اطراف آن یافتم تا تا-دا، اینجا برویم، قایقرانی صاف، هیچ توضیحی بیش از حد وجود ندارد! این کتاب نوع خاصی از عالی است. منحصر به فرد در دیدگاه من است، اما این به آن معنا نیست که خیلی زیاد است، زیرا مبنای من برای مقایسه، نسبتا کوچک است، بنابراین اجازه دهید من دقیقتر. @ سه گانه نیویورک @ شامل سه داستان است. این تعجب آور نیست. معنی دارد این نیز نقطه ای است که @ احساس @ متوقف می شود. این جعبه بزرگ @ sens @ شما خیلی راحت هستید، همه باهم و باهوش و گرم و گرم هستند؟ این کتاب یک سطل آب سرد است که در سراسر وضعیت شایان ستایش قرار می گیرد و شما را از جعبه پرش می کند و به یک قلمرو زیبای افکار وحشی و شگفت انگیز تبدیل می شود. این کتاب با ایده ی متعصب اولین قهرمان stories آغاز می شود که شخصی به دنبال @ Paul Auster @ نامیده می شود. هوم، کجا این نام را دیده ام؟ دانیل کوین، نویسنده ای، مردی که گوشی را برداشت، تصمیم می گیرد تا وانمود کند که او در واقع پل آستر، یک محقق خصوصی است. ایده ای نسبتا زیبا که تنها آغاز داستان است و سه گانه ای که یک معما بسیار پیچیده است و با پرسش هایی درباره هویت و هدف آن فرا می رسد. نویسنده، شخصیت ها، خواننده همه در این داستان ها از غافلگیری ها، سایه ها، مشاهدات مینشینند و تحقیقات دقیق برنامه ریزی شده و آنچه شروع می شود به عنوان یک ترفند ظاهرا ناز داشتن نام نویسنده به عنوان بخشی از داستان تبدیل به یک ماجراجویی شما خودتان بخشی از شما به عنوان یک خواننده به تحقیق تبدیل شده اید. شما سرنخ دارید، اما بدون تضمین شما همه آنها را دریافت کنید. شما پاسخ می دهید، اما باید خودتان را پیدا کنید. پائول آستر در رختخواب، خواندن داستان پل ائیستر، @ New York Trilogy @، در نیویورک، نیویورک. یک کتاب از پل آستر برای پل آستر، در مورد چند Paul Austers، از جمله خود، Paul Auster، نویسنده دیگری که برای نوشته های ناسازگار شناخته شده است. این کتاب به شدت قابل خواندن است: پرویز مشغول به کار این رمان را یک صفحه ترنر می کند، طرح همیشه به اندازه کافی جذاب به نظر می رسد که انگشت خود را روی انگشتان خود نگه می دارد. اما دشوار است آن را مانند مکعب Rubics، تنها بدون تضمین آن که در واقع قابل حل است. برای برخی از خوانندگان، این ناامید کننده است. برای من، زیبایی این کتاب این است که من نمیتوانم رمز و راز آن را حل کنم، با وجود اینکه خودم متقاعد شدهام، برخی از قسمتهای پاسخ و برخی موضوعاتی که همه چیز را به هم مرتبط میکنند شناسایی کردهام. پل آستر یکی از زیباترین معماهای ادبیات را ایجاد کرد. کمی از یک ترفند جادویی و هر نوعی نشان می دهد که @ به شما داده شده است، آن را خراب می کند، بنابراین نمی خواهم اینترنت را برای راه حل ها بشورم. آنچه که من می خواهم انجام دهم این است که سعی کنید آن را بر اساس یک خواندن دوباره حل کنید، اما به صراحت فکر می کنم اگر می توانم کمی ناامید باشم. تنها دلیل این که من پنج ستاره را ندیدم این است که به دلیل سردردی ناچیز به من داد. این احتمالا کمی خودسرانه بود. من همیشه می خواهم همه چیز را به تناسب. این کتاب مانند یک جعبه پازل است، اما قطعه های داخل آن از چندین پازل متفاوت است، هیچ کدام از آنها تصویر را بر روی جعبه مطابقت نمی دهند و هیچ یک از مجموعه های پازل کامل نیست. من سعی کردم قطعات را باهم بشوییم، از این رو سردرد. من برنامه ریزی برای بازگشت به آن و ببینید که آیا من می توانم به نوعی پر کنید، این بار بدون تکان دادن در قطعات و بدون سردرد. من می دانم از آن لذت می برم دوباره تمام، اما احتمالا کمی متفاوت است، دانستن آنچه که من فکر می کنم من می دانم. این مفهوم طبیعت کتاب این است که آن را به طوری منحصر به فرد: منحصر به فرد قابل خواندن، منحصر به فرد به چالش کشیدن، منحصر به فرد قابل خواندن، منحصر به فرد لذت بخش است. و بسیار توصیه می شود. تمام این گفته ها، واقعا نمی دانم چگونه این بررسی را پایان دهم.

مشاهده لینک اصلی
من فکر می کنم این اولین برخورد من با پل آستر بود، مردی که من از طریق فرقه ای از کتاب های 1001 دیدم که قبل از مرگ شما خوانده ام. قبل از آن، من آگاهانه از آستر و مارک عجیب و غریب او در مورد ادبیات دوست داشتنی و نجیب زاده آگاه شدم که دوست داشتنی بود یا خشمگین بود، اما هرگز الاغ من را ناراحت نکرده بود و ببیند که چه چیزی در مورد همه چی بود. به نظر من، من این را دوست داشتم - زمانی که از چهارده صفحه اول پیشرفت کردم. برای اولین بار چهل وهفته، این کتاب در حال حاضر به جای کتابفروشی، کتاب را به عنوان @ arty-wank @ مطرح کرده است، و به خود فکر می کند، اوه عزیزم، به نظر می رسد که آن را وارد قلمرو پرتقال پیش پا افتاده می کند. وقتی می گویم ورودی، منظور من نزدیک شدن به درب مشخص شده پرشهای ظالمانه و پرت کردن راه خود را در استفاده از یک خمیر شلاق ساخته شده از چسب کپی با هم از هنرمند بدن توسط دان دلیو، و سپس از طریق خراب کردن درب و قدم زدن به وسط اتاق را برای ایستادن بر روی تریبون آرتی تس-بولاکو در حالی که دستانش را روی سرش می اندازید ..... اما نه، همه چیز خوب می شود. تریبون عالی، مطالعهی تماشا و تماشاگر در نوعی از فرمتهای حلقههای در حال رشد، که منجر به چرخش ذهن من شده بود، اما به شیوهای خوب، مانند معادلهی ادبی نقاشی MC Escher. پس از تکمیل شدن بر روی آن، من مجبور شدم کتاب را از سوراخ کبوتر مصنوعی برداشته و کمی آغوش بگیرم. بعد از آن من به دنبال آن رفتم تا تقریبا تمام کتابهای Paul Austers را خریداری کنم. نمی تونم برای زندگی به من فکر کنی چرا من نترسید که بیشتر از این ها را در Goodreads بررسی کنم. این یکی شایستگی یک مکان در کتابهای 1001 است که قبل از اینکه لیست را بخوانند بخوانند - فقط اجازه ندهید که 40 صفحه اول شما را فریب دهند.

مشاهده لینک اصلی
به روز رسانی بیشتر، 19 ژوئن 2012. در پاسخ به چند نظر متفکرانه که با ترس از بررسی اولیه من مشکل دارند، من به این نتیجه رسیدم که نظرهایی که در این مورد هستند، اساسا درست است. لطفا پاسخ خود را در نظر # 32 در بحث مشاهده کنید. و به لطف کسانی که این را به من میگفتند، به خاطر واکنشهای زودهنگام من، عذرخواهی می کنم. به طور کلی، من سعی می کنم اعتبار نظرهای دیگر در بررسی ها و نظرات من را تأیید کنم، چیزی که من به طور مشخص در این بحث موفق نشدم. من باید بیشتر مدنی بود، در ابتدا و پس از آن. به روز رسانی: خوب، تبریک، PAUL AUSTER! من واقعا نمی توانستم این را درک کنم، اما با طرز تفکر نفوذ ناپذیری فکری 30 سال گذشتهCity of Glass @ در واقع من توانستم تحقیر و نومیدی خود را برای شما تقویت کنم و به نظر میرسد که شما در حال سوءاستفاده و تحقیرآمیز هستید، که ظاهرا برای نوشتن در گوشه شخصی خودتان از جنگل شبه فکری که در آن زندگی میکنید، نوشته میشود و گاه گاه های کوچک ذهنی خود را تحریک می کند. پس از اتمام قطعه ای از زباله های خودمحور کهCity of Glass بود، من می خواستم در یک نمایشگاه پرش و خراش دادن خراشنده های مخرب خود را، تب و تاب بودن، pomo، که یک پسر هوشمندانه پسر-من-من ، زباله شبه فکری از ذهن من. اما همه عطرهای عربی کافی نیست - آنها سفید کننده مغز را به اندازه کافی قوی نمی کنند تا ذهن خاصی از خودتان را پنهان کنند، اشتیاق ناخوشایند ناخن. همه چیزهایی که من می توانم انجام دهم این است که به دیگران گوش فرا دهی می دهم که ممکن است به سفرهای ناخوشایند و ناامید کننده شما، به طور ناخودآگاه، به هیچ وجه مبهوت شوند. استقراض وجود ندارد خلاء فکری در هسته ای از تصورات آسترس، در نهایت چیزی بیش از آن نیست - خالی از محتوای محروم از معنا، در اطراف به اندازه کافی از مفاهیم pomo برای نگه داشتن خواننده ناخوانده distracted. اما اگر بخواهید معنای خود را در داستان خود جستجو کنید، برای خدایان به جای دیگری نگاه کنید. لطفا - به من مراجعه کنید که قسمتهای پرافتخار خود را به گونه ای مرتب کنید که خالی در هسته داستان های آئسترز، نشانه ای از نوع خلایی است که در هسته زندگی مدرن. از آنجایی که مارک idiocy butters بدون parsnips با من - من بیش از این نوع مزخرف به عنوان یک دانش آموز تازه وارد در کالج. در این نقطه در زندگی من، انتظار می رود کمی بیشتر از هر کسی که به دنبال یک نویسنده به ارزش در نظر گرفتن جدی است. چه کسی Paul Auster، هر چند من شک ندارم که او خود را بسیار، بسیار جدی در واقع، ندارد. این امپراطور کوچکی از بروکلین کاملا برهنه و با فکری صحبت می کند. تنها دلسوز بودن این است که من برای کمتر از 5 دلار برای این قسط Austercrap صرف کردم. گائو BRAINBLEACH را امتحان کنید. اظهار نظر قبلی شروع می شود: من تنها برای یکی دیگر از کتابهای Paul Austers که \"خوانده ام\" (The Music Chance) بودم بسیار غم انگیز بود، که بیش از ده سال طول کشید تا من بتوانم خودم را فرصتی برای او بگذارم. اما در نهایت، امروز، پس از تقریبا سه هفته خواندن فقط قطعات کوتاه در اسپانیایی، اشتیاق من برای داستان به زبان انگلیسی غیر قابل مقاومت بود، بنابراین من یک نسخه دست دوم از نیویورک سه گانه در کتابفروشی انگلیسی زبان در Guanajuato برداشت. تا کنون خیلی خوب. من حدود سه چهارم را از طریق اولین داستان سه گانه به دست آورده ام و از آن لذت می برم، در واقع آن را دوست ندارم، در صورتی که منطقی باشد. به نظر می رسد آستر بدهی مشخصی از نفوذ به مامیت بدهد - علاقه به بازی ها، پازل و تاثیر شانس را دارد. خوشبختانه، نفوذ به گفت و گو نرسیده است، که مامت همواره به نظر من به عنوان دست و پا چلفتی به نظر می رسید، مانند یک ابزار بی نهایت. اوستر ظریف تر است، اما او همچنان شخصیت های خود را در چنین فاصله ای از راه دور نگه می دارد، و به نوشتن یک کیفیت مغزی می پردازد که گاه گاه گمراه کننده است. بنابراین، می تواند از شرایطی که او ایجاد می کند و پیچیدگی های داستان لذت ببرد، بدون لذت بردن از داستان او لذت ببرید. چه کسی می داند، شاید بعد از اینکه ایو تمام سه داستان را خواند، متفاوت خواهد بود؟

مشاهده لینک اصلی
کتاب های مرتبط با - کتاب سه گانه ی نیویورک


 کتاب طالع متولدین اسفند
 کتاب حرفه:داستان نویس (3)
 کتاب صافی ها در عکاسی سیاه و سفید ورنگی
 کتاب انگیزش و هیجان
 کتاب افسون زدگی جدید
 کتاب زندگی و زمانه مایکل. ک